:: T h e O t h e r | s i d E ::

ตอนเช้าไปสำนักงานเขตเพื่อไปรับบัตรทองให้ยาย
เจ้าหน้าที่ราชการสมัยนี้บริการดี๊ดี เร็วโคตรๆด้วย =[]= ตื่นเต้น
(พูดแบบนี้เหมือนตัวเองแก่มาก ก๊ากกกกกก ไม่พูดดีกว่า)
หลังจากนั้นแวะไปสยามพารากอนเพราะจะไปซื้อหนังสือที่คิโนะ
แล้วการกินแหลกก็เริ่มต้นขึ้น -A-!

ก่อนหน้านี้เคยไปเลี้ยงส่งเพื่อนไปเรียนต่อที่ L’ Espace de L’ Oriental
แล้วติดใจ เลยอยากให้แม่มากินบ้าง บรรยากาศในร้านสบายๆดี
สั่งมาสองอย่างแชร์กัน



อันแรกเป็นพาสต้าปู กุ้ง หน่อไม้ฝรั่ง ซอสเพสโต กินคนเดียวคงเลี่ยนตาย



อีกจานเป็นฟิชแอนด์ชิปส์ของเด็ก กร๊าก ไอ้ซอสเขียวๆไม่รู้เป็นอะไร
เหมือนจะเป็นถั่วลันเตาเลย อร่อยแปลกๆดี

กินกันอิ่มมาถึงคอหอย ตอนท้ายมีแถมไอติมก้อนเล็กๆให้คนละก้อนด้วย
รู้สึกว่าอร่อยมาก สงสัยเพราะมันเป็นของฟรี (ถ้าไม่ฟรีอาจจะลดความอร่อยลง)

หลังจากนั้นไปคุ้ยหนังสือต่อในคิโนะคุนิยะ อย่าให้ตูถูกหวยนะ จะเหมาให้หมดร้านเลย TvT
เลือกอยู่นานมาก ได้มา 1 เล่มถ้วน เพราะกลัวซื้อเยอะแล้วจะเอามาดอง ไม่ได้อ่าน




เล่มนี้จะสอนเกี่ยวกับวิธีการเขียน Research Paper
การวางรูปแบบงานวิจัย การเก็บข้อมูลและการคัดเลือกข้อมูลอะไรประมาณนี้
เพราะตอน ป.ตรี คณะเราไม่ต้องทำโปรเจคจบหรือวิทยานิพนธ์
ตอนนี้จะไปเรียนต่อ ป.โท เลยรู้สึกปอดแหกขึ้นมากลัวทำรายงายวิจัยไม่เป็น
เลยอยากหาหนังสือมาลองอ่านๆเป็นแนวทางดูก่อนเพื่อความอุ่นใจในอนาคต

ต่อมาฝ้ายมาหาที่พารากอน การกระหน่ำแด๊กเลยเริ่มขึ้นอีกครั้ง
(โยนความผิดให้ซะเลยกร๊าก~ ) ไปกินไอติมกันที่ไอเบอรี่
เพิ่งรู้ว่าเขาไม่มีน้ำเปล่าให้ฟรี ต้องซื้อเอา แล้วก็อยากไปเดินดูหอศิลป์กรุงเทพ
พอไปถึงก็ดีใจกันแบบ แม๊~ มันยังไม่ปิดเว้ย ปิดตั้งทุ่มนึง แต่ทำไมประตูล็อคทุกบานเลย
ไปดูป้ายดีๆอีกทีมีเขียนไว้ว่าปิดวันจันทร์ ...... ง่าวกันนัก เอวัง ไว้ไปใหม่วันหลังฮ้า

ตอนเย็นไปกินซิสเลอร์ต่อ ประมวลภาพของกินได้ดังนี้

 



 

                 ไก่ย่างฮิบาริ ฮิบาชิของอีเรนซ์  



           และเนื้อบดเทอริยากิ (ใช่ป่าวหว่า) ของฝ้าย

ส่วนไอ้เรื่องยาสีฟันเหม็นฉึ่งนั่น ใครได้ไปเดินตรงทางเชื่อมของสยามเซ็นเตอร์กะสยามดิส
อาจจะได้สัมผัสได้ ว่ามันมีโฆษณายาสีฟันยี่ห้อหนึ่ง(ไม่บอกชื่อเดี๋ยวโดนฟ้องกร๊าก)
โฆษณาประมาณว่าอ่า แปรงแล้วเย็นชื่นใจ มันก็เย็นจริงๆอ่ะจ้ะ แอร์ตัวบะเริ่มเลย แต่ว่า!!!
มันเหม็นโว้ยยยยยยยยยยย เหม็นอะไรก็ไม่รู้ แต่เหม็นโคตรพ่อจริงๆ เหม็นมาถึงหน้าซิสเลอร์
รู้สึกว่าเป็นการโฆษณาที่ล้มเหลวสิ้นดี แบบเออกูรู้ค่ะว่าเย็นชื่นใจ แต่เหม็นแบบนี้กูไม่ซื้อแน่นอนค่ะ

ขากลับได้แวะซื้อเก้าอี้ให้อเล็กซิสกับฝากให้อเดลลูกชายฝ้าย จริงๆมันเอาไว้วางมือถือ
แต่ไซส์มัน 1/6 พอดี๊พอดี วันก่อนยังเห็นมีหลายตัว วันนี้มันเหลืออยู่สามตัวเอง
เลยซื้อสีแดงกะน้ำเงินมา (ตัวละ 69 บาท แอบคิดว่าที่อื่นต้องขายถูกกว่านี้แหงเลย แต่ไม่รู้ว่าที่ไหนมีขายบ้าง)
เอาไว้ให้อเล็กซิสกะอเดลชกกันก็แล้วกันนะฝ้าย มุมแดงมุมน้ำเงินไรงี้ สร้างสรรค์ชิมิ





นายแบบเก้าอี้รอรถเมล์

ไม่ได้อัพยาวมานานแล้ว หนีไปอัพแต่อีกบล็อก กร๊าก
ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านกันเน้อ *-*/ พบกัน entry หน้าจ้า